Test: Triumph 2013 Tiger Sport

De komst van de Tiger Explorer stelde Triumph echter in staat de Tiger 1050 te herpositioneren. Met de lancering van de dit jaar tot Tiger Sport gedoopte fiets komen de kwaliteiten van de driecilinder Tiger nu eindelijk tot z’n recht en heeft Triumph zijn avontuurlijke Tiger familie succesvol met een straatgeoriënteerde variant uit weten te breiden.

Tekst: Thilo Kozik
Fotografie: Triumph

Eye of the Tiger

Je zou het misschien niet zeggen, maar de Tiger is misschien wel een van de langstlopende modellen uit de gehele motorgeschiedenis: al voor de tweede wereldoorlog werd de naam door het roemruchte Britse merk gebruikt. Stond de naam Tiger destijds voor een eenvoudigere eencilinder, later volgden verschillende tweecilinder paralleltwins die onder dezelfde naam op de markt werden gebracht en die op hun beurt de ietwat tammere van enkele carburateur voorziene Bonneville voor zouden gaan. Risin' up, back on the street...
hoop niet dat Survivor de hele dag in m'n kop blijft hangenIn de tijd dat de Triumph fietsen in het Engelse Meriden werden geproduceerd, lanceerden de Britten de offroad geschikte TR7T Tiger Trial, die door een 649cc grote paralleltwin werd aangedreven. Als gevolg van de financiële problemen van het merk werd de in 1981 gelanceerde motor slechts twee jaar geproduceerd en werden er in totaal niet meer dan 200 stuks van gebouwd.

Na de wederopstanding van het merk door de Britse ondernemer John Bloor begin jaren ’90 van de vorige eeuw was vrijwel vanaf het begin de Tiger echter weer van de partij: deze maakte gebruik van het door Bloor geïntroduceerde modulaire systeem met 885 cc drieclinder, die weliswaar van een avontuurlijke uitstraling was voorzien maar wel als rasechte straatfiets was neergezet. De Tiger zou verschillende updates ondergaan, tot in 2007 de Tiger 1050 het levenslicht zag en zich tot een van de meest succesvolle modellen uit de rijke Triumph geschiedenis wist te ontpoppen. Precies; The eye of the TigerVan de van watergekoelde 1050 driecilinder injectiemotor - afkomstig uit de Sprint ST - en 17" gietwielen voorziene fiets zijn sinds die tijd een trotse 25.000 stuks aan de man gebracht.

Inmiddels staan de Britten met een hele Tiger familie aan de start: naast de middenklasse Allroads Tiger 800 en Tiger 800 XC heeft Triumph de familie het afgelopen jaar met Tiger Explorer uitgebreid, die wordt aangedreven door een compleet nieuw ontwikkelde 1.215 cc driecilinder en waarmee Triumph nu ook een heet hangijzer heeft in het dikke ‘Reise-Enduro’ segment. Aan dit illustere rijtje kan nu de Tiger Sport worden toegevoegd, die in tegenstelling tot haar meer allroad georiënteerde zusters vol op vreugdevol asfaltplezier is gericht. Als basis is door Triumph de sinds 2007 nagenoeg ongewijzigde Tiger 1050 gebruikt, die hiermee voor het actuele modeljaar tevens wordt afgelost (de Tiger 1050 SE even daargelaten).

Sportieve snit

Luchtiger, slanker en zondermeer frisser gestyled dan haar voorgangster benadrukt de Tiger Sport haar straat-sportieve snit door een in het geheel scherpere vormgeving, die voor bij de dubbele koplampen begint en tot aan de achterkant met nu enkelzijdige achterwielophanging en LED-achterlicht is doorgetrokken. Een styling die nog steeds heel herkenbaar Tiger is, maar dankzij die enkelzijdige brug en frissere styling van tank en zijpanelen van  
Van welke kant je het ook bekijkt, de enkelzijdige achterwielophanging ziet er gewoon vet uit

Went the distance now I'm back on my feet, just a man and his wil to survive
afstand van de 1050 is te onderscheiden. Als rijder zit je nu 5 mm lager dan bij het vorige model, maar meer nog is het contact met moeder aarde gemakkelijker gemaakt doordat het zadel aan de voorkant smaller is geworden. Hoewel op papier de verschillen klein kon ik met mijn 1.75 mtr lengte bij stilstand de voeten merkbaar beter aan de grond en was de fiets ook gemakkelijker te manoeuvreren, wat bij de verschillende fotoshoots tot uiting kwam.

De ruimte op het zadel valt verder verhoudingsgewijs erg ruim uit, al zullen langbenigen wel klagen over de krappe afstand tussen het overigens fraai afgewerkte zadel en de voetsteunen, waartussen de lange stelten moeten worden geperst. De voetsteunen zitten aan de sportieve kant, waardoor de knie een ietwat oncomfortabele hoek moet maken. Daarbij worden door de brede tank de benen onnodig gespreid. In het accessoire-pakket heeft Triumph weliswaar nog een lager zadel opgenomen, maar op dit op te lossen zou het zadel juist eerder hoger moeten zijn. Voor wat de ergonomie betreft is de sportievere positionering van de fiets maar licht te bemerken: het stuur is dieper en dichter bij de rijder geplaatst, waardoor bij dezelfde rechtop zithouding een directer stuurgevoel en meer controle over de motor is ontstaan. Achterop zit de duopassagier(e) duidelijk lager dan voorheen, maar nog steeds hoger dan de rijd(st)er zelf en zit daardoor erg aangenaam.

Tijger in je tank

Kloppend hart van de Tiger Sport is de welbekende 1.050 cc driecilinder, waardoor de Tiger 1050 ook al werd aangedreven en die verantwoordelijk is voor het eigenzinnige driecilinder geluid. Ten opzichte van de 1050 is de Sport een flink stuk sterker geworden: het topvermogen is met 10 pk naar nu 125 pk gegroeid, terwijl het koppel met 6 Nm op nu 104 Nm is gebracht. Het extra topvermogen is daarbij niet ten koste van het middengebied gegaan, over de hele linie is de driecilinder krachtiger geworden. Past trouwens wel perfect bij deze fiets, die knalhit van SurvivorEn dat is duidelijk te merken, vanaf 2.000 gaat de fiets goed van z'n plek en bouwt daarbij lineair zijn vermogen op, tot de toerenbegrenzer in het vijfcijferige gebied een einde aan de feestvreugde maakt, maar daarover later meer. Triumph heeft de toename in vermogen weten te realiseren door de hele gasstroom te optimaliseren en door verfijning van het inlaattraject - met een nu grotere airbox en een nieuw volumineus uitlaatsysteem - de Tiger nu krachtiger in en uit te laten ademen. De aanpassingen in de airbox hebben een grotere luchtstroming mogelijk gemaakt en zijn daarmee volgens Triumph hoofdverantwoordelijk voor de flinke toename van vermogen en koppel. Het aangepaste inlaattraject heeft trouwens nog een erg aangenaam bijeffect, waar zich de Tiger Sport rijders zich zeker op zullen verheugen: het karakteristieke aanzuiggeluid uit de inlaatkelken van de triple klinkt nu nóg sterker.

De op de testbank geconstateerde toename van het vermogen maakt op straat echter geen baanbrekend verschil. Het krachtigere gevoel wordt hier veel meer door de ingekorte overbrengingsverhouding gerealiseerd: het achtertandwiel is met een tand vergroot, waardoor de eindoverbrenging iets is ingekort. Daardoor wordt bij elk toerental een groter koppel naar de achterband overgebracht, enerzijds vanwege die kortere eindoverbrenging en anderzijds door het hogere toerental dat nu bij dezelfde snelheid wordt gerealiseerd. Om ook in de zesde versnelling nog een indrukwekkende acceleratie te realiseren heeft Triumph bovendien de zesde versnelling ingekort. Trouwens, nu we het toch over  
Oog voor detail: ruimte onder het zadel voor een beugelslot, het logo in de voetsteunen gefreesd

En daarbij, liever Survivor dan Frans Duits in m'n kop...versnellingsbakken hebben: Triumph heeft bij de Tiger Sport de compleet vernieuwde bak van de Speed Triple R overgenomen – schakelwals, schakelvorken en schakelstangen zijn gemodificeerd – die de voorheen nogal knorrige zesbak licht en precies hebben gemaakt.

Daarbij was het bewerken van de versnellingsbak nog geeneens strikt noodzakelijk geweest; de vloeistofgekoelde driecilinder is qua rollende acceleratie zo sterk dat het geeneens uitmaakt wanneer er in een te hoge versnelling wordt gereden. We zeiden het al, vanaf 2.000 toeren is een draai aan het gas genoeg om de Tijgerdrijver goed van z’n plek te laten komen, daarbij vergezeld van een indrukwekkende driecilinder-brul. In welk gebied de toerenteller ook zit, de motor voelt zich fris en sterk en beschikt over een erg mooie vermogensafgifte, zelfs boven de 8.000 toeren gaat de driecilinder nog steeds behoorlijk fruitig te werk. De enige vorm van kritiek komt voor rekening van de vertraging in de gasreactie als vanuit gasdicht de kraan weer wordt opengedraaid, met vervelende lastwisselingen tot gevolg. Het was trouwens opvallend dat dit fenomeen bij de verschillende testmotoren onderling sterk verschilde, vergeleken met het oude model lag de gasrespons bij alle motoren wel op een hoger niveau.

Sportiever afgeveerd

Naast de sterkere 1.050cc driecilindermotor heeft Triumph ook het rijwielgedeelte bij de Tiger Sport vernieuwd, waarbij de nieuwe enkelzijdige achterwielophanging direct in het oog springt. De fraaie enkelzijdige achterbrug met mooie meerspaaksvelg voorziet de Tiger Sport van een extra portie geiligheid en heeft aan de rechterkant meer ruimte voor het uitlaatsysteem gecreëerd. De andere aanpassingen - de sportievere vering met kortere veerweg voor, de aangepaste geometrie en de gemodificeerde gewichtsverdeling -  
Display oogt identiek, maar is toch nét weer anders dan de andere modellen. De bediening is -eindelijk- op het stuur ondergebracht

Om over Justin Bieber nog maar te zwijgenzijn daarentegen pas merkbaar als je met de fiets aan het rijden bent. Van de vering, die voor en achter trouwens uit het Japanse huize Showa komt, is de voorvork volledig in te stellen, terwijl bij de achtershock alleen de veervoorspanning en de uitgaande demping kan worden aangepast. Door de offset van de voorvork te verkleinen is de naloop is met 4,2 mm naar nu 89,7 mm vergroot, terwijl de wielbasis met 30 mm naar nu 1.540 mm is verlengd.

Op de bochtige asfaltbanen in het achterland van de Costa Brava voelt de Tiger Sport erg uitgebalanceerd. De fiets heeft een lekker rijgevoel beschikt over een uitgesproken stabiliteit, die onder hellingshoek en bij hoge snelheid erg veel vertrouwen geeft. Precies en ronduit lichtvoetig, zonder daarbij té veel van het goede te zijn, rollen de bochten in allerlei soorten en maten onder de 17” wielen van de 235 kilo rijklare Triumph door, veel en veel beter dan de oude 1050 dat deed. De nieuwe Pirelli banden van het type Angel ST passen uitstekend bij het karakter van de Brit, ze geven erg veel vertrouwen en bieden een neutraal instuurgedrag. In z’n totaliteit overheerst een heerlijke stuurgedrag, waarmee de Tiger Sport als sportieve allrounder is gepositioneerd.

Daar hebben trouwens ook de radiale remklauwen van de Japanse specialist Nissin ook hun steentje aan bijgedragen, die zeer effectief en goed doseerbaar het tempo goed in de kiem weten te smoren. Een gemodificeerde kalibratie van het ABS met nieuwe modulator heeft voor fijnere regelintervallen gezorgd, die daardoor het rijgedrag nu minder beïnvloeden. Wat heet; de controle en de stabiliteit van de motor is bij harde remmanoeuvres merkbaar verbeterd.  
Het nieuwe ABS zorgt voor een merkbaar stabieler remgedrag. De duopassagier zit lager en heeft fraaie handgrepen ter beschikking

It's the Eye of the Tiger, it's the thrill of the fight. Rising up to the challenge of our rival...Wat op zijn beurt weer heeft bijgedragen aan kortere remwegen en meer remgevoel – volgens Triumph is de remweg bij een snelheid van 130 km/u op nat wegdek met meer dan zeven meter verkleind ten opzichte van de Tiger 1050 SE, die eveneens van ABS was voorzien. Jammer is wel dat Triumph niet de plompe rem- en koppelingshendel niet heeft ingeruild – deze zijn weliswaar in vier standen te verstellen, maar zelfs in de kleinste stand zijn ze alleen vanaf handschoenmaat L goed te bereiken.

Of het nu voor alledaags gebruik is, of voor een sportieve tour, de Tiger Sport is voor beide taken uitstekend uitgerust: het nieuwe, stijvere stalen achterframe heeft een hogere belading van 222 kg mogelijk gemaakt en biedt ruimte voor grote optionele koffers, die volgens Triumph filosofie zwevend zijn opgehangen en daardoor geen negatieve invloed op het stuurgedrag hebben. Ook de bediening van het infocentrum, dat nu op de linker stuurarmatuur is ondergebracht, is een praktische vooruitgang: via het display is bijvoorbeeld eenvoudig het ABS uit te schakelen. Niet helemaal optimaal is echter het keren in krappe ruimtes, aangezien de fiets nog steeds over een te krappe stuuruitslag beschikt. De liefde voor detail laat zich ook bij de voetsteunen met fraai verwerkt Triumph logo zien en in de opbergruimte onder het zadel, waarvan de onderkant is versterkt. Een beugelslot is nu zonder problemen onder het zadel op te bergen.

Conclusie

Zes jaar na lancering van de Tiger 1050 heeft Triumph het accent van de oudste Britse allroad-telg duidelijk richting het geasfalteerde verlegd, wat de motor absoluut ten goede is gekomen. Waar de Tiger 1050 meer een supersport op hoge poten was, die voor sportief gebruik te slappe vering had, is de Tiger Sport veel beter in balans en in feite de Tiger zoals ie van oorsprong had moeten zijn. De Tiger Sport is met haar flink toegenomen vermogen en soevereine stuurgedrag zonder twijfel de sportiefste spruit van de nu vierkoppige Triumph Tiger familie. Voor de goede alledaags-kwaliteit, de vlotte looks en de goede afwerkingskwaliteit is het prijskaartje van € 13.990 zeker niet te hoog ingezet.

• koppelrijke motor, soeverein rijwielgedeelte, krachtige remmen, aangename ergonomie
• gasreactie vanuit gasdicht, tank spreidt de benen, verstelling hendels niet toereikend

Technische gegevens