|
Geschreven door Vincent Burger
|
|
donderdag 29 juli 2010 |
|
Pagina 1 van 6 Soms is het gewoon zonde om een motor niet te gebruiken waarvoor hij is bedoeld. Neem Ducati's nieuwste Hypermotard EVO SP, die duidelijk meer uitgesproken is dan een gewone 'S'. Bij uitstek geschikt dus om Vincent daarmee naar de Ducati Day in het Belgische Mettet te sturen.
Doe wat je moet doen
Soms is het gewoon zonde als je een motor niet gebruikt waar deze voor gemaakt is. Het kán natuurlijk wel en dat is óók leuk (zoals kamperen met een BMW HP2 Sport), maar je mist toch iets. Ducati’s nieuwe Hypermotard is op zich een superleuke fiets, hebben we in het verleden ook al vaak genoeg iets over gezegd in meerdere perspectieven. De nieuwe EVO-modellen zetten de ingezette lijn voort en daar is ook niks mis mee. Af en toe een beetje afstoffen, geen enkel probleem. Maar dat verandert aan het idee erachter niet veel; het is meer een upgrade, een doorontwikkeling. Alleen voegde Ducati daar nu een toetje bij: de Hypermotard 1100 EVO SP. Meer uitgesproken dan de ‘S’ van het voorgaande model is de SP gericht op meer hardcoregebruik van de Hyper. Wil Ducati hiermee een stap zetten richting serieus circuitgebruik en competitie? Of gewoon meer het supermoto idee uitdragen? En dat terwijl de standaard Hyper op straat al ruim voldoende is. Dan blijft het ineens toch Ducati en dat betekent ‘als je een motor maakt, zorg je dat je er een hardere versie naastzet’. Prima, gaan we uitproberen.
Daar komt nog bij dat als je de vraag krijgt ‘doen jullie nog iets met de Ducati Trackday’ je je allereerst eens goed achter je oren krabt. Goeie vraag…wat zouden we daarmee kunnen doen? Even de opties afgaan resulteert al heel snel in de conclusie dat de Superbikes ‘been there, done that’ zijn, de Streetfighter dit jaar ook niet veranderd is, de Multistrada nog niet beschikbaar (en wellicht beter geschikt voor een test met andere insteek) en dan blijft als vanzelf de Hyper EVO over. Op een circuit? Dan de SP. Mettet of Assen? Hm…. met een Hyper? We gaan naar België.
Tekst: Vincent Burger
Fotografie: Ed Smits, Vincent Burger
|