|
Geschreven door - -
|
|
donderdag 02 februari 2006 |
|
Pagina 1 van 4 
Ten Kate Racing: een begrip
| Ken je dat, een "writers block"? Voor het eerst in mijn (nog maar prille) carrière als zelfbenoemd motorjournalist sta ik |
|
voor het blok. En hoewel het nog allemaal vers in mijn geheugen is geprent, wil het er maar niet uitkomen. Urenlang zit ik te staren naar een blanco computerscherm, maar het toetsenbord blijft al die tijd onaangeraakt. Het is niet dat ik niet weet wát ik moet vertellen, maar hoe. Want met kreten als waaaaaaaaaaaahhhhhh, hiiiieeeyyyhieeeyyy of meaaaaannnnnnnn komen we natuurlijk niet ver. En toch is dat het enige dat nog steeds door mijn hoofd zweeft: oerkreten waarmee de Neanderthaler zich tig duizend jaar geleden hoorbaar wist te maken. In mijn hoofd is het dan ook alsof alle indrukken die ik in de beschikbare tijd in mijn geheugen-data wist op te slaan maar niet op hun plek willen gaan zitten. Alles blijft zich als een flits herhalen, alsof ik het keer op keer opnieuw beleef. En waar moet je in hemelsnaam beginnen? Maar toch, het moet gebeuren. Niet alleen wordt het van je verwacht, daarnaast wil je zelf natuurlijk ook je kennis delen met anderen. Dus zit er niets anders op dan twintig keer een tekst te schrijven, in de hoop dat negentien keer "delete all" voldoende zal zijn.
| | 
|
| 
Al bijna tien jaar maakt een klein Nederlands team deel uit van het racecircus dat WK Superbike heet. In eerste instantie als buitenbeentje in het WK Supersport, maar gaandeweg kwam het succes, de glorie en de (fabrieks)erkenning. Als erkenning voor het harde werken krijgt het team begin deze eeuw ondersteuning van Honda Europe en vanaf dat moment is er geen houden meer aan. Het team scoort overwinning na overwinning en mag zich inmiddels vier kampioenschappen op rij ongeslagen wereldkampioen Supersport noemen. Maar niet alleen in het WK Supersport, ook in de "major leage", het WK Superbike, heeft het team inmiddels zijn sporen verdiend. Sinds de reglementswijziging het twee jaar geleden mogelijk maakte om viercilinders tot maximaal 1000cc in te zetten, maakt het team ook deel uit van deze raceklasse met de CBR1000RR Fireblade. En niet onverdienstelijk. In zijn debuutjaar wist Chris Vermeulen (als regerend kampioen 
Supersport) het uiteindelijk tot een vierde plaats in het eindklassement te schoppen. Verleden jaar deed de Australiër er nog een schepje bovenop door uiteindelijk als tweede achter landgenoot Troy Corser het kampioenschap te beëindigen. Waar we het over hebben? Alsof het (inmiddels internationaal bekende en erkende) Ten Kate Raceteam nog een introductie behoeft. Onder leiding van Ronald ten Kate drukt het team al jaren zijn stempel op het zo populaire kampioenschap en daar mogen wij best wel trots op zijn. Sterker nog: Ten Kate is in de loop der jaren een zeer gewild product geworden. De Ten Kate racers vinden gretig aftrek, op zowel nationaal als ook internationaal niveau. Race on Sunday, sell on Monday geldt zeer zeker voor het team uit Nieuwleusen. Eén van de dingen die op mijn persoonlijke (en waarschijnlijk die van veel, heel veel andere motorrijders) "do before die" lijst stond, was het rijden op een "echte" superbike racer. Een droom die vooralsnog onvervuld was (en volgens vrienden ook wel altijd onvervuld zou blijven), maar daar zou verandering in komen. Het behoeft dan ook geen uitleg dat ik mijn enthousiasme amper kon onderdrukken toen de uitnodiging de Ten Kate Racers aan den lijve te ondervinden, op mijn bureau viel. Met het bekende "Knijp eens in mijn arm!" richt ik me tot mijn vriendin, maar tot mijn verbazing gebeurt er - behalve een pijnscheut - helemaal niets. Geen droom dus, maar keiharde realiteit.
Tekst: Ed Smits Beeld: Zep Gori, Ad Kievit
Supersport) het uiteindelijk tot een vierde plaats in het eindklassement te schoppen. Verleden jaar deed de Australiër er nog een schepje bovenop door uiteindelijk als tweede achter landgenoot Troy Corser het kampioenschap te beëindigen. Waar we het over hebben? Alsof het (inmiddels internationaal bekende en erkende) Ten Kate Raceteam nog een introductie behoeft. Onder leiding van Ronald ten Kate drukt het team al jaren zijn stempel op het zo populaire kampioenschap en daar mogen wij best wel trots op zijn. Sterker nog: Ten Kate is in de loop der jaren een zeer gewild product geworden. De Ten Kate racers vinden gretig aftrek, op zowel nationaal als ook internationaal niveau. Race on Sunday, sell on Monday geldt zeer zeker voor het team uit Nieuwleusen. Eén van de dingen die op mijn persoonlijke (en waarschijnlijk die van veel, heel veel andere motorrijders) "do before die" lijst stond, was het rijden op een "echte" superbike racer. Een droom die vooralsnog onvervuld was (en volgens vrienden ook wel altijd onvervuld zou blijven), maar daar zou verandering in komen. Het behoeft dan ook geen uitleg dat ik mijn enthousiasme amper kon onderdrukken toen de uitnodiging de Ten Kate Racers aan den lijve te ondervinden, op mijn bureau viel. Met het bekende "Knijp eens in mijn arm!" richt ik me tot mijn vriendin, maar tot mijn verbazing gebeurt er - behalve een pijnscheut - helemaal niets. Geen droom dus, maar keiharde realiteit. 
