Befehl ist Befehl

Het is vakantietijd, en het is dan ook erg rustig op de weg. Helemaal verlaten zijn de wegen natuurlijk niet. Heel dicht achter mijn vrouw hangt een brikkige vierwieler met achter het stuur een vrouw in Taliban-look. Nu houdt Patricia niet zo van klevers, en al helemaal niet als hun blikveld nog eens extra gehinderd wordt door een vierkante meter gordijnstof van de HEMA. Ze geeft dan ook direct haar Fazer de sporen, en accelereert de gevarenzone uit.

Op het moment dat de teller circa 70 kilometer per uur aangeeft gaat een andere automobilist voor haar, zonder zichtbare aanleiding, vol in de remmen. Ook de Fazer moet in de remmen, gevolgd door een snelle uitwijkmanoeuvre naar rechts. Het gaat allemaal maar nè´ goed. Ook aan de andere kant van de weg horen we piepende banden en zien we autoneuzen naar voren duiken. Enkele meters verder werd de reden voor dit onvoorspelbare en levensgevaarlijke weggedrag duidelijk: twee radarcontroleposten, beide vakkundig weggemoffeld in de middenberm.

Op zich heb ik er niets op tegen als er hier en daar op snelheid wordt gecontroleerd. Soms is het hard nodig. Er zijn plaatsen waar je doodgewoon niet hard kan rijden zonder daarmee anderen in gevaar te brengen. Echter, de plaatsen waar ik de laatste tijd camera`s zie staan, zijn plekken waar zelfs een blinde automobilist nog moeite zou moeten doen om enige schade van betekenis aan te richten. Rechte, overzichtelijke vierbaans wegen, zonder gevaar voor voetgangers, fietsen, of brommers. Ook de Almeerse Havendreef valt in die categorie. Wat bezielt onze overheidsdienaren om juist daar hun radarposten neer te zetten? In de vakantietijd, om kwart over zeven in de ochtend?

Juist, het draait uitsluitend om geld. De tijd dat er een relatie was tussen snelheidscontroles en verkeersveiligheid ligt inmiddels ver achter ons. Ik kan me niet herinneren dat er op de Havendreef ooit een ongeval is gebeurd wat regelmatige snelheidscontroles zou billijken. Wat ons deze dag overkwam, had verstrekkende gevolgen kunnen hebben. Een gekreukelde motorfiets, een gekreukelde motorrijdster, of (in het ergste geval) een dode motorrijdster. Al wat ze deed is wat haar geleerd werd tijdens de lessen: "Zoek de ruimte op!", "Kom je in een gevaarlijke situatie terecht? Accelereer je er uit vandaan!".

Ik heb inmiddels wel een vermoeden hoe het er de dag ervoor op het Almeerse politiebureau aan toegegaan is. "Agent Janssen, ik heb morgen een klusje voor je". "Ja commissaris, zegt u het maar". "Morgenochtend om 6.00 uur ga je met twee radarposten op de Havendreef staan". "Ehh, commissaris, het is vakantietijd, heel rustig enzo, wat heeft dat voor zin?" "Je moet niet denken maar doen, Janssen. Denken is slecht voor je promotiekansen". "Neemt u mij niet kwalijk, commissaris, maar op de Havendreef heeft nog nooit een ongeval van enige betekenis plaatsgevonden." "Dat doet niet ter zake, Janssen. Deze opdracht komt van hogerhand. En je weet het: Befehl ist Befehl". "Jawohl, commissaris".

Natuurlijk weet ik in het geheel niet welke overheidsdienaar binnen het Almeerse korps verantwoordelijk is voor dit soort snelheidscontroles. Wat ik w鬠weet is dat deze ambtenaar zijn/haar handelen ongetwijfeld zal verdedigen door een leuterverhaal op te hangen over verkeersveiligheid. Ook weet ik toevallig dat het Almeerse korps in flinke geldproblemen zit. Zinloze snelheidscontroles zijn dan een probaat middel om extra inkomsten te genereren. De politie kennende, zal dit project ongetwijfeld een leuke naam dragen. Ik gok zelf op "Belazer de massa, dan rinkelt de kassa".

Hans van Rijsse

Commentaar (0)

U moet ingelogd zijn om commentaar te geven. Eerst registreren als u nog geen account hebt.