|
Pagina 11 van 14
De mening van...
|
 |
|
|
 |
|
|
|
|
|
 |
 |
 Leon Nap: Wat een fiets... om van te likkenbaarden. Afgewerkt met waanzinnige blingbling spulletjes: Öhlins, Akrapovic, radiale klauwen en rempomp, mooi wielen.....enz... De fiets is groter als de ducati en ook breder. Je zit niet teveel voorover dus op straat is er ook redelijk goed mee te sturen. De bescherming van de wind is op de mille een stuk beter, bij 200+ snelheden kan je lekker achter de ruit wegkruipen en kan je accelereren naar hartelust. Het vermogen is aanwezig over het hele toerenbereik, waarschijnlijk hadden we een versie waar de injectie de 5000 toeren bij deellast te rijk stond, het knallen in de uitlaat bij gas dicht en deellast was dus té aanwezig. Dit blok roept alleen maar van harder, meeeeer, gaassssss, op het circuit merk je dit het beste, dit italiaantje moet je niet berijden in de stad....nee, op het circuit daar is deze fiets voor gebouwd om te gummen, smeren, vegen...... Een nadeel was er wel, de versnellingsbak was bijna niet in zijn vrij krijgen en schakelen gaat hakerig.... Op het circuit is dit DE motor waar je op moet rijden, deze fiets stuurt wel zo ongekend geweldig, persoonlijk is dit de best of all twins,....stuurt scherp, volgt de lijn goed, mits je de vering goed afstelt.... (daar zijn we ook even mee bezig geweest) remmend de bocht in, vol accelererend de bocht uit....wat een geweldige fiets!!!! Op de weg is dit ook een prima motor alleen hij is puur gemaakt voor circuitgebruik Peter Beljaars: Lekkeuuuur! Niet alleen is dit een prachtfiets om te zien, ook de gebruikte onderdelen zijn allemaal van de hoogste blingbling kwaliteit. De zit van deze fiets vind ik met mijn 1,88 mtr. perfect. Het hangt tussen een racy en toer zit in. Het zadel biedt zoveel (xtra) ruimte dat je altijd de gewenste houding aan kunt nemen die bij de wijze van gebruik van deze machine hoort. Hoge mate van rideablity dus zowel op de weg als op circuit(dag)! De klappen van de ontsteking bij het dicht draaien van het gas blijft op mijn lachspieren werken. Alsof de machine vloekt als je hem remt in zijn “driveâ€Ã‚ om allen maar harder te willen. De Aprilia is mijn persoonlijke verwachting waarmee een twin zich zou onderscheiden. Z’n koppel en z’n motorkarakter geven me een ware thrill. Alleen de versnellingsbak, en dat is echt jammer voor zo’n perfecte fiets, is wat hakkerig en heeft een “kunstjeâ€Ã‚ nodig om ‘m in z’n vrij te krijgen. (vanuit 2 een heel kort tikje down!) Vincent Burger: In alles is de Aprilia de overtreffende trap van wat je er ook naast zou dúrven zetten. Werkelijk alles wat ge"blingt" kan worden, zit erop, en voor een prijs lager dan de standaard Duc. Dat is een groot verschil en dat wordt met rijden zelfs alleen maar groter, want al die spulletjes werken ook nog eens onwijs goed. Geen verrassing dus dat (ondanks de Duc-sensatie in een bocht) de Aprilia op het circuit als winnaar uit de bus kwam. Dit is een racemotor zoals een racemotor hoort te zijn, en daar is dus geen plaats voor "rijgevoel" en "sensatie"; gaat het harder dan de rest, dan moet de RSV het hebben. Vandaar ook de asociaal hoge zit/voetsteunen, puur voor meer grondspeling. Achter de kuip wegkruipen? Kan perfect en dan zitten de tellers (met het o zo belangrijke schakellampje) op de meest ideale plaats. Vering is top, blok wil alleen maar harder lopen, dáár win je mee! Remmen? Blok beton. Allemaal dus fantastische eigenschappen..op een circuit. Want stuk voor stuk kunnen deze eigenschappen je tegenstaan zodra je minder doelgericht gaat rijden; ergo op straat. Kúnnen, want persoonlijk wen ik liever aan het mindere comfort dan dat ik aan precisie, feedback en rondweg bruutheid inlever. Mjammie. Ed Smits: Toen ik deze motor voor het eerst mocht aanschouwen tijdens de publieksintroductie dacht ik: "Man, wat een fiets. En dat voor slechts 18.000 euro." Een motor die ik serieus had overwogen als opvolger van mijn eigen fiets destijds. Toch ben ik blij dat mijn keuze toen niet op deze fiets is gevallen. Net als de Tuono Factory is ook deze Factory een motor die intimideert. Hij is niet alleen te allen tijde de baas (en laat dat duidelijk merken), maar hij is daarbij ook nog eens erg fors. (Ik vraag me af hoe de RSV mille moet hebben gereden, die nog forser schijnt te zijn). Op het circuit kon ik me er dan ook heel erg goed mee vermaken en kon de motor zijn ware achtergrond tonen. Maar op de openbare weg was het daarentegen erg behelpen. Het is het woordje "té" wat "m dan de das om doet. Hoewel ik wel het idee heb dat een goede koppeling en achterrem zou het rijden al een stuk aangenamer had gemaakt. Eindoordeel:
| |
Circuit |
Straat |
| Leon Nap |
1 |
4 |
| Peter Beljaars |
2 |
1 |
| Vincent Burger |
1 |
2 |
| Ed Smits |
2 |
4 |
|
|
|
|
|
|
|
|
 Leon Nap: Het uiterlijk van een ducati is echt italiaans, gevoel voor design en afwerking. De motorfiets oogt slank, en de materialen die zijn gebruikt zoals de remmerij van brembo en wielen van marchesini zien er prachtig uit. Zo’n motorfiets zet je in je woonkamer met een doekje erbij om te poetsen... wat een blingbling fiets om te zien. De zithouding voor het circuit is perfect, tank is smal, motorfiets staat op de neus, en bij het verzitten merk je dat de wat bredere buddy (aan de achterkant) perfect is om te steunen tijdens de extreme hellingshoeken die je met deze fiets kan rijden. De stepjes staan voor een supersport niet extreem hoog, er zijn alleen 2 punten van aandacht: allereerst het schakelpedaal, dat een te grote slag heeft waardoor je 4 van de 10x misschakelt, wat op een circuit extreem vervelend is. Het tweede punt is de feedback vanuit de achterrem, die niet goed aangeeft wat er nou werkelijk gebeurt tijdens het vertragen van het achterwiel. De windbescherming op het circuit is prima, als je laag achter de ruit kruipt biedt de ruit bescherming tegen hoge snelheden, op het moment dat je op de weg zit is de windbescherming onvoldoende, tenzij je moet continu op de tank wilt liggen. Van de vier twins in deze test heeft deze de mooist lopende motor, scherp op het gas, vanaf 2000 toeren tot aan de toerenbegrenzer draait de motor zijn hand er niet voor om....zonder horten of stoten of dipjes draait de fiets lekker door. Het typische nadeel is dat de betrouwbaarheid achterwege blijft, na 2 uur op de testbaan begaf de kleppendeksel het...en begon met lekker van olie. Zo"n fijne motor, zo mooi, en dan zo onbetrouwbaar....jammer, dit doet echt afbreuk aan het product. Op het circuit voelt deze motor zich veel meer thuis dan op de weg, op het circuit voelt ie smal aan, stuurt enorm licht en blijft zijn lijn volgen van begin tot het eind van de bocht. Wat een geweldige stuurfiets. Op de weg blinkt de fiets minder goed uit, deze fiets is gebouwd voor circuit rijden of poetsen.... Peter Beljaars: Super!!! Al jaren woedt er binnen mijn motorrijdende vriendenkring de discussie over het vermeende “meer motorgevoelâ€Ã‚ tussen de ducatisti en de japanesi. En, nu ik het rijden op een Duc heb kunnen ervaren, moet ik eerlijk bekennen, niet geheel onterecht. Wat een motor, wat een stuureigenschappen en wat een fun. Rijden op de 999 geeft je echt het gevoel dat je op een heel speciale fiets onderweg bent. Zo moeilijk om mijn ervaringen van deze motor op papier te zetten en jullie erover te informeren, zo makkelijk gaat alles als je met deze motor onderweg bent. Op de weg of op circuit gewoon weg Super (met de hoofdletter S). Toch zijn de soms ellelange discussies binnen mijn vriendenkring niet geheel ongegrond. In sensatie mogen de jappen dan wellicht wat minder zijn, qua waarde voor geld is het geheel mijn inziens wat beter op elkaar afgestemd, en ook qua bedrijfszekerheid valt over hun betrouwbaarheid niet te twisten. Ook dit weekend was het de Duc die wegens mankementen 2 dagen verstek liet gaan. En uit ervaring heb ik dat al veel vaker meegemaakt. Voor een echte ducatist “no big dealâ€Ã‚Â, immers wie mooi wil zijn moet pijn lijden en de beurs trekken! Beide zijn ondanks zijn rij-sensatie en onderscheidendheid qua looks aan mij niet besteed…… Vincent Burger: Ik blijf hier mee tobben. Vind ik "m nou wel supergoed of juist net niet? Alles wat ik kan verzinnen heb ik namelijk twee antwoorden voor. Is de motor comfortabel? Nou.. het zadel is plankhard, maar ook groot (echt opmerkelijk veel ruimte) en goed gevormd en je kan ook nog eens ruim voldoende verzitten. De afmetingen zijn ook helemaal goed, maar tegelijkertijd voel je gewoon dat je met "weinig" motor onderweg bent. En dat is daarboven dan weer goed, want het is toch een Superbike? Eh..ja, dat wel. Nou, dan heb je dus juist zo min mogelijk nodig. Ja okee, maar wil je dan geen extremere , meer gefocuste fiets? Nou..waarom eigenlijk? Goed, ik heb dan wel een sterk "is dit alles" gevoel, zeker met de prijs van 20 mille in mijn achterhoofd (en dat ook nog eens voor de boer-standaarduitvoering, het is te dries!), maar het is tegelijkertijd wel genoeg. Ga hiermee een circuit op en je weet waar je geld aan op is gegaan. Als je nog benzine betalen kan.. Ed Smits: Ook deze 999 heeft mij aangenaam verrast. Ik had vorig jaar in Duitsland al kort kennis gemaakt met deze motor en was daar toen niet bepaald van onder de indruk. Vreemd genoeg kon ik van al die kritiek bij deze motor daar niets meer van terugvinden (behalve dan zaken als spiegels en het kuipruitje). Wat mij verbaaste was hoe compact deze motor is gebouwd. Nu is mijn eigen 998 al erg smal, zeker in vergelijking met andere twins, maar deze 999 is nóg smaller en compacter gebouwd. Ook de zit is lager t.o.v. de 998, waardoor je gewoon beter en comfortabeler op de motor zit. En dus meer macht over de fiets hebt. Zeker op "normale" snelheden is dit ontwerp van Terblanche veel beter en gemakkelijker te rijden als het Tamburini concept, terwijl op hoge snelheden de fietsen niet voor elkaar onder doen. Voor mij dan ook met recht een terechte winnaar. Eindoordeel:
| |
Circuit |
Straat |
| Leon Nap |
2 |
3 |
| Peter Beljaars |
1 |
3 |
| Vincent Burger |
2 |
1 |
| Ed Smits |
1 |
1 |
|
|
|
|
|
|
 Leon Nap: Als naked vind ik "m persoonlijk mooier, de afwerking van de kuip sluit niet mooi aan. Ook het niet gelijk lopen van de uitlaten aan de achterkant is ook een minpunt. De zithouding is ten opzichte van de rest wat neutraler, richting sport tour. Voor als straatfiets is dit een perfecte fiets, je kan er mee vegen en smeren maar ook comfortabel achter je ruitje weg zakken als het wat harder gaat. Helaas hebben ze t.o.v. het 2003 model de steppen een stuk lager gezet. Voor het comfort is het prima, maar zodra je gaat vegen op het circuit ga je met de steppen en uitlaat aan de grond. Het motorblok is lekker bullig, vanaf 2500 toeren trekt ie mooi door naar de begrenzer. Vanaf 6000 toeren begint de twin er flink aan te trekken. Wat trouwens positief is t.o.v. de oudere SV modellen is dat deze niet meer de vervelende zeur injectie tussen de 3750 en 5000 toeren heeft, dat hebben ze er netjes uitgehaald. Voor op de weg (wij reden in de harz) is dit de beste allround motor van het stel, hij stuurt trefzeker en scherp. Op het circuit is de vering de beperkende factor, ook na het stellen van de demping en voorspanning was er niet veel meer uit te halen. Dit zorgde voor een bewegelijke motor in de bochten en bij hard remmen/uitacceleren. Peter Beljaars: Verrassing!!! Ondanks dat we deze soes qua motor-format niet in het zelfde hokje mogen stoppen als de drie hierboven beschreven Supersporters, is het ab-so-luut geen straf om met deze fiets onderweg te zijn. Integendeel, zeker voor het gewone dagelijkse gebruik biedt deze fiets alle opties die je je maar wensen kunt. Relaxte zithouding, goede windbescherming, mogelijkheden voor je bagage, soepele vering, perfecte versnellingsbak en voldoende vermogen. Ik vind het de twin die qua motorkaraterestiek het meest naar een 4 cylinder nijgt, en vandaar ook de verrassing dat een twin deze souplese kan herbergen. Tijdens de circuittest met de Conti Sport Attacks, kon ik mijn draai niet echt vinden op de Soes. Ondanks alle inspanningen van onze veringsspecialist Leon “mag het een klikje meer zijnâ€Ã‚ Nap, bleef ik het geheel te zacht vinden waardoor de fiets moeilijk op zijn lijn te houden was en snelle bochten combinaties als een bijna onneembare vesting voor me opdoemde. Ook qua grondspeling was het allemaal maar minimaal. Jammer, nee hoor, want kijkende naar de prijs/kwaliteit verhouding van deze soes heb je voor de straat een heel verrassende fiets! Wel zou ik zeggen, flink aanpassen (vering) en anders wegblijven, als je plannen hebt om ook regelmatig op het circuit rond te willen gaan. Vincent Burger: Tja, leuke fiets, zonder meer. Maar (en dat kon je natuurlijk al van te voren aan zien komen) toch een stuk minder dan de rest. Het is duidelijk geen extreme supertwin zoals voornamelijk de Duc en de Aprilia dat zijn, en dat merk je gewoon. Is de fiets daarmee afgedaan? In het geheel niet, want voor wat hij is komt hij verrassend goed mee. Kan me dan ook goed voorstellen dat er meer dan genoeg mensen zijn die hiervoor kiezen, of sterker nog, hier beter mee om kunnen gaan dan met andere motoren uit dit gezelschap, en wel vanwege het enorme rijgemak. Niks te extreem en daarboven nog comfortabel ook. Goed, op een circuit zijn dat juist zaken die er niet toe doen en de motor toch een beetje de das om doen, maar hoe vaak zit een gemiddeld motorrrijder op een circuit? En op een leuk dijk/bergweggetje? Dan valt er ineens veel te zeggen voor deze motor en de tekortkomingen doen tegelijkertijd een stuk minder terzake. Bovendien kom je met het geld wat je aan prijsverschil overhoudt echt heel ver als het om opleuken gaat. Mijn favoriet is het niet, maar ik heb nou eenmaal een iets uitgefilterde smaak. Ed Smits: Ondanks dat ik de Suzuki begin dit jaar op Guadix al flink aan de tand heb kunnen voelen, was het voor mij toch de grote verrassing van deze test. Strikt genomen komt de fiets veel te kort op het circuit, maar je kunt "m wel heel erg ver pushen in het grensgebied. Het is met name het krachtige motorblok dat de rijwieltechnische tekortkomingen heel erg goed compenseert. Hij heeft voelbaar meer midrange power dan de rest en dat maakt dat je de motor erg gemakkelijk over het circuit kunt rijden. Ook op de openbare weg is dat absoluut een pluspunt, er is altijd voldoende vermogen voorradig wat maakt dat je erg schakellui kunt rijden. Tel daarbij op dat de fiets gigantisch veel goedkoper is dan de rest en is gezegend met een riante zitpositie en je praat gewoon over een erg fijne fiets. Eindoordeel:
| |
Circuit |
Straat |
| Leon Nap |
4 |
1 |
| Peter Beljaars |
4 |
2 |
| Vincent Burger |
4 |
3 |
| Ed Smits |
4 |
2 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 Leon Nap: Over het uiterlijk van de honda valt weinig zeggen, behalve dat het gedateerd is. Waarmee ik niet wil zeggen dat hij lelijk is, hij is gewoon niet van deze tijd. De zithouding is heel kort op deze twin, het voordeel van het korte zitten is dat je makkelijk de bochten kan door sturen. Deze fiets is zeer allround te rijden, zowel op de weg als op het circuit. Alleen voor het comfort is de zithouding iets minder. De windbescherming daarentegen is heel erg goed. De injectie van de SP-2 vond ik waardeloos, een zeurinjectie, beetje gas, gasdicht,beetje gas ...en dan terwijl je de gashendel op 1 stand houdt. Voor de rest begint de twin te trekken vanaf een 6500 toeren, dat valt tegen, onderin mist ie de kracht die je verwacht van een twin. De motor heeft bij zeer sportief gebruik de neiging om naar de buitenkant van de bocht te lopen. Voor de rest blinkt ie niet uit ....typisch een honda, misschien door zijn saaiheid rij je er harder mee dan je denkt.... Peter Beljaars: Oude glorie, maar zeker nog niet versleten! Ik moet bekennen dat het nog steeds een hele mooie fiets is om te zien. Toen ik de Honda ophaalde, begon bij het zien van deze fiets mijn bloed sneller te pompen door enerzijds haar “looksâ€Ã‚ en anderzijds het idee dat ik deze fiets een aantal dagen mee mocht nemen. De eerste kennismaking verliep echt op zijn Honda’s. Geen verrassingen gewoon opstappen en wegrijden. Tijdens de terugreis naar huis, voornamelijk over snelweg, moest ik me meerdere keren naar achteren drukken. Je glijdt steeds naar voren tegen de tank, erg ongemakkelijk…..In de dagen daarna, verenigd in het kwartetgezelschap, blijkt de Honda, die voor zoveel glorie had gezorgd in de jaren van Slight en Edwards, toch enigzinds oud te zijn geworden, ten opzicht van haar Supersport reisgenoten. De stoppers en versnellingsbak (zijn 1 zou wel iets langer gegeared mogen zijn) zijn wel nog echt van deze tijd. Ik kreeg de Honda mee op Metzlers Z3. Wellicht een goede band, maar zeker niet op deze fiets. Tijdens de circuitsessies op de Conties, bleek de Honda, welliswaar met een behoorlijke dosis “lichaamstaalâ€Ã‚ van haar berijder nog allersinds acceptabel rond te gaan. Wellicht tijd voor een tweede facelift, om in de tweede helft van dit decennium niet in z’n geheel te vergrijzen. Vincent Burger: Wat ontiegelijk sneu zeg. Nooit eerder heb ik zo meegeleefd met een laatste plaats, en ik heb er (tot vervelens toe) alles aan gedaan het goed te praten, maar helaas. Wat een onwijze bak is het namelijk, daar wil je gewoon niks negatiefs over kwijt. Onvoorstelbaar kort, de tank is redelijk "rond" en die twee eigenschappen maken dat je "m echt als geen ander rondsturen kan. Op het circuit aangekomen heb ik zeer bewust gekozen voor de Honda om mijn eerste rondjes mee te rijden; eenvoudig omdat ik wist dat het absoluut goed zou zijn. Dat was het ook, totdat ik de rest ook rondgescheurd had. Wat de Honda siert is de "Honda-factor", wat "m nekt is progressie. De Honda is de oudste van het stel en dat merk je toch. Het is dus niet zozeer dat de SP2 slecht is, maar de rest is gewoon beter. Eenvoudig doorontwikkeld, en dat maakt het juist des te schrijnender. Topfiets, maar ingehaald. Ed Smits: Op de SP-2 kijk ik met gemengde gevoelens terug. Toen de motor uitkwam was ik erg onder de indruk, en nog steeds vind ik het een bloedgeile motor. Hij heeft "het", wat het ook moge zijn. Iets ondefinieerbaars en ontastbaars, maar nog steeds is het een motor waar ik graag even bij stilsta. Ik kan me dan ook nog steeds moeilijk met met het idee verenigen dat - ondanks zijn schoonheid en uitstraling - hij simpelweg passé is. En dat had ik absoluut niet verwacht. Op zich is het geen slechte motor, maar de anderen zijn gewoon zoveel beter geworden. Het is erg jammer dat men bij Honda geen brood meer ziet en de motor op deze manier aan zijn eind moet komen. De fiets verdient het om een SP-3 upgrade te krijgen, waardoor hij weer op gelijkwaardig niveau met de rest zou komen. Eindoordeel:
| |
Circuit |
Straat |
| Leon Nap |
3 |
2 |
| Peter Beljaars |
3 |
4 |
| Vincent Burger |
3 |
4 |
| Ed Smits |
3 |
3 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
