|
Geschreven door - -
|
|
maandag 08 augustus 2005 |
|
Pagina 8 van 14
4:13 uur, de conclusie De Tuono heeft werkelijk Alles maar daardoor juist op sommige vlakken een tikje teveel. De KTM is redelijk precies goed. De Honda is het makkelijkst mee te leven. Niet qua rijden, want daar wil je af en toe wat bij voelen (nogmaals, je moet ‘m doorhebben en juist omdat hij zo “Hondaâ€Ã‚ rijdt is er het makkelijkst mee te Hôken) en moet je dus toch de KTM (ideaal compromis en dat is niet lullig bedoeld, een KTM is genoeg compromisloos) hebben, maar doordat hij lang niet zo exclusief is en er leuk alledaags en “braafâ€Ã‚ uitziet wordt hij door de buren het eenvoudigst geaccepteerd en – vooral - stuur je ‘m van de drie het makkelijkst het winterse Hollandse woon-werkverkeer in. Maar…Wil je dat? Minpunt van de Honda is óók het grijze imago namelijk. En het feit dat je er met enkel de aanschaf niet bent. Een ander stuur en een veringsombouw zijn wel eerste vereiste, gevolgd door wellicht een sportievere positie van de voetsteunen.
Kiezen Zou ik naar Zuid-Frankrijk gaan en moeten kiezen? Dan wordt het zonder twijfel de KTM. Ik twijfel niet aan de reiscapaciteiten van de andere twee, maar ik heb het meest vrede met de KTM als lolbak en verlengstuk van mezelf, en dat kan ik van de Aprilia toch niet zeggen; dat is –eerlijk- toch net teveel van het goede. En dat komt naar mijn zeer bescheiden menig toch voor een heel groot deel stomweg door de proporties. En dan komt toch die stomme Gele Duc om de hoek kijken, waar ik juist zo onwijs veel pret heb gehad in Italië. Goed, de KTM is echt het summum, maar de Duc komt op een korte tweede plaats. Of…? He, de Aprilia is ook wel onwijs bruut. En overal valt aan te wennen. Mocht je ‘m ooit temmen dan heb je hier echt een onwijs kanon onder je, wat absoluut niemand bijhoudt. Tja, mocht je ooit zover komen.. Van de redelijk basic, dociele Hornet tot de “er is geen grensâ€Ã‚ Tuono Factory, het kan niet gek genoeg. Maar heeft het ook zin? In het geval van de Tuono kan je met gemak zeggen dat het tegen het belachelijke aan zit, dat je op een naked toch geen race-spec spulletjes nodig hebt, maar de praktijk leert dat dát niet alleen niet telt voor diegenen die ‘m gewoon koste wat kost willen hebben, maar ook dat die spulletjes – mits onder de juiste omstandigheden- weldegelijk hun geld waard zijn. En dan wordt het nog sterker, aangezien een naakte fiets als hier genoemd volgens velen nou eenmaal veel handelbaarder is kan het zelfs zijn dat iemand hier sneller rond mee gaat (of een dijkje afraffelt) dan hij of zij op een SS ooit heeft durven dromen.
In grote lijnen is dat best mogelijk. De standaard Tuono is immers best vergelijkbaar met deze Factory, voor je Hornet wil je vast wel wat aftermarketspulletjes hebben en zo vlakt het allemaal wel uit. Bovendien is die hele Hornet de slechtste nog niet, integendeel. Ogen dicht, eerste wat in je opkomt, wat is de tofste? De KTM. Dus toch..en met die actieradius blijft het ineens allemaal toch binnen de perken, je zal immers altijd de volgende pomp moeten halen. Maar ja; wat is de zin van een ANWB pasje als je die nooit gebruikt? Ja, had je gedacht. Doe je ogen weer open en let even op: die KTM trekt zonder dat je oplet eventjes € 13.590,- uit je portemonnee. De Aprilia is van vloeibaar goud gemaakt en kost daardoor € 17.279,-, de Hornet een leefbare €10.540,- maar de Duc….Voor een schamele € 9999,- (dat is dus zelfs minder dan de Honda!!) neem je de S2R, precies zoals hij hier staat, mee naar huis. Dat is dus niet alleen een makkelijke zevenenhalf duizend euro minder dan de Tuono en oké, we zeiden al dat er met de standaard Tuono ook grof hard gereden kan worden, maar de prestaties, beter gezegd, de pret, doet niet veel onder voor de KTM en laat toch wel vlot bijna drieenhalf duizend euro op je rekening achter. Waar praten we dan nog over? Pfff... 5 uur inmiddels. Je let even niet op en....Dan maar naar bed. Ramen dicht, die vogels zijn knap luidruchtig nu... 
|
