|
Geschreven door - -
|
|
maandag 08 augustus 2005 |
|
Pagina 7 van 14
3:56 uur; de ochtendschemer. Ik ratel nog maar even door. Samenhangend zal het al een paar pagina’s niet meer zijn maar dat boeit nu even niet, het moet er gewoon uit! Het extreme verschil tussen de Tuono en de Hornet hoeft lang niet altijd positief uit te pakken voor de Aprilia. Eigenlijk komt de Tuono pas echt tot zijn recht als de omstandigheden richting ideaal drijven: overzichtelijke, vloeiende bochten (liefst bekend), redelijk egaal wegdek en vooral…geen nattigheid. Anders gezegd: circuitomstandigheden of daaromtrent. Een regenachtig ritje tussen Veenendaal en Culemborg had tot ieders verbazing een verrassende voorrijder: die stomme Honda, terwijl de eerder nog als superdersuper uitgeroepen Tuono als op kousenvoetjes moest volgen. Elk streepje gas kan er een teveel zijn, en de wisselende ondergrond doet voor de koerszekerheid ook geen wonderen. Integendeel, juist dankzij het poeslieve karakter en toergerichte vering is de Hornet werkelijk overal met kinderlijk gemak overheen te blazen, terwijl op hetzelfde moment de Tuono-rijder door een overkill aan informatie niet weet waar hij het zoeken moet. Best leuk die supercorsa’s maar zo heb je er maar weinig aan. Nog meer over banden; merkwaardig genoeg stond de Honda zowaar op Hi-Sports… maar uiteindelijk waren dat de enige banden waar geen commentaar op te vinden was. Kan ook komen door de rest van de Honda; je neemt gewoon aan dat het goed zit en houdt je weer bezig met datgene waar je mee bezig hoort te zijn: ongecompliceerd scheuren. Zowel de SuperDuke als de S2R kwamen geschoeid met Pirelli Dragons en tot nu toe had ik daar nooit wat vreemds over gehoord. Echter, zowel met de Duc as de Duke liepen we toch tegen kritiek op. Zo zette de KTM ineens wel heel onverwacht en onaangekondigd een stap opzij en wilde de Duc van geen kant voldoende grip voor opbouwen voor een normale burnout. Niet dat dat een criterium is, maar het ligt wel in dezelfde lijn als een normale forse rempoging en dan wil je dat toch liever niet hebben. Dit is trouwens wel het enige voorbeeld; voor de rest was er met geen van de banden iets mis, maar het toont wel weer aan hoe belangrijk bedrijfstemperatuur is. 
|
