|
Geschreven door - -
|
|
maandag 08 augustus 2005 |
|
Pagina 3 van 14
2:25 uur De Tuono is “nogalâ€Ã‚ andere koek. Bijna haaks op de Honda lijkt het wel. Alles aan de Tuono is extreem. Lees het vergelijk tussen de standaard Tuono en de Buell XB9S er maar op na, ook die was al heel erg intimiderend en deze doet er nog een schep bovenop. Goed, remmerij en vering is leuk, maar niet direct levensbedreigend. Een enorme berg vermogen als hier uitkomt wel, zeker als dat nog eens gecombineerd wordt met gewichtsbeperking, nota bene voornamelijk op de draaiende en onafgeveerde delen. Een eerste voorzichtige kennismaking bevestigt dat ook direct: je gaat zo bizar eenvoudig zo bizar hard. Daarna komen de remmen wel in beeld; dit zijn op de Factory radiale Brembo’s die je inderdaad in een tel tegen een muur lanceren. Je gaat ernaar rijden, en voor je het weet ben je niet anders aan het doen dan van de ene bocht naar de andere te rijden, in stop and go stijl. Zodra je de omstandigheden goed genoeg acht voor een puist vermogen knal je ervandoor, remt redelijk laat (maar natuurlijk altijd te vroeg) en gaat dan heel voorzichtig de bocht door omdat je continu vreest voor een te plots opkomend teveel aan vermogen, waar je dan ook zulke snelle reflexen voor nodig hebt om het in goede banen te leiden dat je echt continu aan je eigen capaciteiten twijfelt. 
|